موضوع: مقالات / نوشته ها

چگونه می توان یک ژیمناست موفق بود

وضعیت جسمانی مطلوب

یک ورزشکار باید ویژگی های آنتروپومتریکی مناسب ژیمناستیک را داشته باشد .

عوامل علمی

از دیدگاه علم ورزش  ورزشکار باید تغذیه مناسب ، تمرین مداوم ، استراحت کافی  ، رکاوری صحیح را داشته باشد.

 

شخصیت قهرمانی (ch.ch (championship character

ورزشکار باید شخصیت قهرمانی داشته باشد . روحیه بالا ، انگیزش قوی ، انضباط  ، اخلاق متناسب  با یک ورزشکار و غیره

 

عشق به ژیمناستیک

برای موفقیت در ژیمناستیک بعنوان یک ورزشکار باید واقعا عاشق این رشته باشید .

 

انتخاب زندگی (L.CH  (life choice

ورزشکاران موفق زندگی روزمره خودشون را حول زندگی ورزشی شان برنامه ریزی می کنند . توجه داشته باشید فقط سه نفر موفق به کسب مدال می شوند .  مطمئن باشید اگر صد درصد توان خود را نگذارید قطعا جز آن سه نفر نخواهید بود .

 

خانواده ( parents)

خانواده ها نقش بسیار زیادی در موفقیت یک ورزشکار دارند . آگاهی والدین ، داشتن اطلاعات کافی و مرتبط ، داشتن ارتباط مستمر و متقابل با مربی بسیار مهم و تاثیر گذار است .

 

آگاهی از اینکه بخشی از یک " کل " هستید

 معمولا موفقیت یک باشگاه در گرو یک یا چند ورزشکار قهرمانی است که در اختیار دارد . و موفقیت شهرستان ها و استان در گرو باشگاه ها . رفتار و تصمیمگیری ورزشکار قهرمانی و خانواده ی او کل سیستم را تحت تاثیر قرار می دهد . باید توجه داشت که این تاثیرگذاری مثبت باشد . ورزشکار و خانواده ی او باید از این موضوع آگاه باشند که بخشی از یک "کل" بزرگتر هستند .  

 

وجود همبستگی بین عوامل مختلف

بین عوامل تعیین کننده موفقیت همبستگی وجود دارد. بدین معنا که یک عاملی بر روی عامل دیگر تاثیر گذار است . این تاثیر هم می تواند فزاینده یا مثبت باشد و هم می تواند کاهنده و منفی باشد . در هر صورت مربی و مدیران باشگاه ها باید همواره تلاش کنند که همبستگی بین عوامل را به صفر برسانند . برای مثال عدم موفقیت در مسابقه باعث کاهش روحیه ورزشکار می شود . بنابراین بین دو عامل موفقیت و روحیه رابطه متقابل وجود دارد . مربی باید تلاش کند این تاثیرگذاری ، در جهت مثبت باشد .

 

وجود جز اخلال یا موارد پیش بینی نشده

ممکن است اتفاقاتی وجود داشته باشد که هیچ ارتباطی به محیط ورزشی ندارد و عملکرد ورزشکار را تحت تاثیر قرار دهد . باید از این عوامل آگاه بود حدالامکان ارتباط آن را با محیط ورزشی کاهش داد یا راه حل مناسب برای مواجه با آن در پیش گرفت .

 

اصل متوالی بودن عوامل تعیین کننده موفقیت

همه ی عوامل موفقیت باید کامل و یکجا وجود داشته باشد تا یک ورزشکار موفق باشد . نبود حتی یکی از این عوامل ، کل فرآیند موفقیت در ژیمناستیک را متوقف خواهد کرد .

 

 

سایر عوامل

سایر عوامل مربوط به خود مربیان و سیستم آموزشی مناسبی است که توسط مدیران در حیطه فعالیت ورزشکاران پیاده سازی می شود .

محمد سلیمانی شاد

لینک ثابت نوشته شده توسط : solshadgym در جمعه 14 خرداد 1395 13:35
موضوع: مقالات / نوشته ها

قرار است که ورزش انسان ساز باشد
قرار است بدن و جسم و تن را سالم کند
قرار است روح و روان را از پلیدی ها و سیاهی ها دور نگه دارد
ورزشی که باید یادمان بیندازد این تن و روان نزد ما امانت است و باید با تحرک مراقب سلامتی آن باشیم
حال بیایید و ببینید که ماهیت آن را چگونه تخریب کرده و با اهداف سودجویانه و منفعت طلبانه ، با سوداپیشگی و چند رنگی ، قصد نابودی هویت ورزش را دارند
میلیاردها تومان از هزینه های بیت المال را صرف جیب های سیری ناپذیرشان کرده و با شانتاژهای تبلیغاتی ، ذهن صاف و بی الایش جوان و نوجوان ما را که مثل موم نرم است در دستهایشان گرفته و هر طور که دلشان میخواهد شکل میدهند
آیا هرگز کسی نیست از مربی و سرمربی و داور گرفته تا فدراسیون و بازیکن و غیره که پشت این تریبون ها و صندلی ها برود ، میکروفون را شجاعانه در دست بگیرد و یکبار هم که شده فریاد بزند ::
ورزش این نیست
ورزش تخریب و نابودی اموال عمومی و سیاه کردن چهره شهر و فحاشی های زشت و صحنه های دردناک از فقدان نزاکت عمومی نیست
ورزش آبروی یک شهر و یک نسل را با این صحنه ها و این عکس ها به باد نمیدهد
ورزشکار هم انقدر منطق و شعور باید در تن و روانش بیدار شده باشد که ملعبه دست یک عده سودجوی فرصت طلب نشود

آنها که بر صندلی های موقتی فدراسیون ها نشسته اند و با خیال راحت فقط تماشا میکنند
دست بجنبانند که زمان زود دیر میشود
جوان و نوجوان پر از هیجان ما ، آینده و سرمایه مادی و معنوی این مملکت و خاک زرخیز است
دست هدایت که نباشد ، نیرو و انرژی و هیجان طبیعی و خدادادی اش اینچنین به شکلی نا زیبا به هدر رفته و تخریبگر میشود
ما مدال اصالت و فرهنگ و هنر و کهن مایگی را به کشورمان داده و مردمان را شایسته بهترین تقدیرها میدانیم و باور داریم این صحنه ها و عکس ها درخور شایستگی این مردمان غیور و با فرهنگ نیست
هزینه ها و ارزش ها را در مکانهایی صرف کرده و به انها بها دهید که مرتبه روحی و فکری و جسمی نسل ما را ارتقاء دهد نه آنکه آنها را به مثل آب راکد ، بی بهره و دست خالی نگه دارد

منبع

برگرفته از

دوربین آریا ژیم

لینک ثابت نوشته شده توسط : solshadgym در شنبه 11 اردیبهشت 1395 15:03
موضوع: مقالات / نوشته ها

کاروان اعزامی ایران به مسابقات المپیک قبلی. مجموعه ای از کسانی که همه ویژگی های مشترکی دارند . همه با عشق پا به این عرصه گذاشتند . همه بصورت داوطلبانه و از روی میل قلبی خود این مسیر را آغاز کردند . همه هزاران کیلومتر دور از وطن و خانواده خود با استقامت ، ایثار و ایمان فارغ از نتیجه از پرچم کشورمان دفاع می کنند . اینها ورزشکاران جمهوری اسلامی ایران هستند . و اما یک گروه دیگری نیز وجود دارد که دقیقا همین ویژگی ها را دارند . آیا می توانید حدس بزنید آنها چه کسانی هستند ؟ . شهدا و جانبازان . آنها نیز کسانی بودنند که با عشق و ایمان بدور از تعلقات دنیوی پا به عرصه ایثار و شهادت گذاشتند . آنها کسانی بودنند که کیلومتر ها دور تر از خانه و کاشانه سخت جنگیدنند تا از عزت ملت خود و پرچم کشور دفاع کنند .

 

ورزش حرفه ای و ورزش پایه و عمومی

ورزش پایه  و ورزش حرفه ای در امتداد یک مسیر قرار دارند .و هر دو حائز اهمیت . نگاهی خیلی محدود در جامعه ورزش وجود دارد که اصل را یکی از این دو رویکرد می داند و دیگری کمتر با اهمیت و بعضا بی اهمیت . بر هم کنش این دو می تواند ثابت کند که عدم توجه به هر یک از این دو رویکرد ، دیگری را نیز تحت تاثیر قرار می دهد و چون رابطه دو سوی بین این دو رویکرد وجود دارد ، تضعیف یکی موجب تضعیف هر دو خواهد شد .

 

عدم حمایت از ورزشکاران حرفه ای ، بدعتی خطرناک

"کودکی را تصور کنید که با پوشیدن پیراهن یک بازیکن مشهور در کوچه و محله در حال بازی فوتبال است ( مثال بارز و مشهود ورزش عمومی) پس فلان ورزشکار حرفه ای انگیزه ورزش کردن را در این کودک به طرز چشمگیری زنده کرده است. این در سایر رشته ها نیز مصداق دارد ."م.سُلشاد

حمایت نکردن از ورزشکاران مدال آور کشور در عرصه بین المللی و ملی می تواند موجب یک بدعت خطرناک را فراهم کند . قهرمانان ما الگو های جامعه ما هستند . غالبا الگوی نوجوانان و ورزشکاران پایه ما .سقوط انها یا عدم حمایت از آنها ، موجب سقوط انگیزه های عمومی برای ورود به ورزش خواهد شد.

_ ورزشکاران المپیکی فقط یک ابزار برای نمایش پیشرفت های یک کشور نیستند . اساسا ابزار نیستند .  کما این که ایثارگران و شهدای ما نیز این گونه نبودند . آنها سنبل اقتدار یک کشور اند . آنها انگیزه ی نسل های آینده ی یک کشور اند . آنها بیان گر عشق و ایمان یک ملت به آرمان های خود هستند .

 

 

با احترام فراوان

و با آرروی تعالی برای ایران اسلامی

محمد سلیمانی شاد

 

لینک ثابت نوشته شده توسط : solshadgym در شنبه 4 اردیبهشت 1395 01:48
موضوع: مقالات / نوشته ها

ژیمناشتیک ورزشی است که به هیچ وجه توجیه اقتصادی ندارد

درآمد ها در ژیمناستیک نه تنها هزینه های ثابت ، حتی هزینه های جاری را هم پوشش نمی دهد . در ژیمناستیک دوره بازگشت سرمایه بسیار طولانی و عملا برابر با چرخه عمر باشگاه خواهد بود . لذا سرمایه گذاری در این رشته کمی دشوار و دور از انتظار بنظر می رسد

فداکاری و ایثار

 بارز ترین ویژگی که از فعالان این رشته بچشم می خورد فداکاری و از خود گذشتگی است. سرمایه گذاران دراین رشته بدون در نظر گرفتن توجیه پذیری یا عدم توجیه پذیری اقتصادی صرفا از روی علاقه در این رشته سرمایه گذاری می کنند و طبعا این نوع سرمایه گذاری به دور از انگیزه های مالی خواهد بود.

ژیمناستیک ورزش انفرادی است و آموزش آن هم بصورت انفرادی انجام می شود مربی باید ساعت ها به صورت متمرکز و انفرادی برای یک ورزشکار وقت بگذارد تا او به یک مهارت ساده ژیمناستیک دست پیدا کند .  بنابراین ارزش کاری که یک مربی انجام می دهد بسیار بیشتر از مبلغ شهریه ای است که از جانب ثبت نام کننده پرداخت می شود بنابراین آموزش در ژیمناستیک نیز به دور از انگیزه های مالی و صرفا با فداکاری و ایثار و از روی علاقه صورت می گیرد.

برنامه مسابقات آموزشگاه ها (آموزش و پرورش)

آموزش و پروش این برنامه را بصورت کاملا واقع گرایانه پی ریزی کرده است . مسئولین مسابقات آموزشگاه ها بخوبی به این موضوع پی برده اند که عمر ورزشی یک ژیمناست در ایران عمدتا از 5 تا 12 سالگی است . لذا برنامه مسابقات را بگونه ای تنظیم کردند که ژیمناست در این دوره ی کوتاه به اوج زندگی ورزشی خود برسد . این کار طبیعتا مستلزم تحمل فشار بسیار زیادی است . اما چون بر اساس واقعیت برنامه ریزی شده ، بشدت با جامعه ژیمناستیک ایران سازگاری دارد. علت دوام برنامه آموزشگاه ها در مقابل برنامه های سطح بندی  فدراسیون ژیمناستیک هم همین سازگاری و واقعگرایانه بودن آن است . برنامه های سطح بندی معمولا آرمان گرایانه بودند و صرفا بر اساس "آنچه باید باشد" و نه "آنچه هست" تنظیم شده اند .تمرکز برنامه ی مسابقات آموزشگاه ها بیشتر مقطع ابتدایی است.

تناقض پیشرفت در ژیمناستیک اصفهان

در اصفهان خانواده ها و متعاقبا فرزندانشان نه فشار را می پذیرند و نه زمان را . برای بازتر کردن موضوع در اصفهان نه کسی حاضر است فشار برنامه آموزشگاهها را تحمل کند و نه زمان نسبتا طولانی و استراتژیک رسیدن به اوج پیشرفت در برنامه های سطح بندی را . به عبارت دیگر خانواده ها تمایل دارند در مدت کوتاه با فشار نه چندان زیادی به اوج پیشرفت برسند و این عملا تناقض در پیشرفت است . فشار و زمان در این رشته دارای رابطه معکوس اند . هرچه زمان پیشرفت زیاد تر باشد فشار کمتر و بالعکس  هرچه زمان کمتر شود فشار زیادتر می شود.

با احترام و آرزوی موفقیت

محمد سلیمانی شاد

مربی و داور رسمی فدراسیون ژیمناستیک ج.ا.ایران

لینک ثابت نوشته شده توسط : solshadgym در یکشنبه 29 فروردین 1395 07:55
موضوع: مقالات / نوشته ها

"فضای تاریک و مه آلودی را در نظر بگیرید که چند نوجوان به همراه یک راهنما در آن قرار دارند . و تنها راه خروج از این فضا درب سیاه بسته ای است . ضمن اینکه در این فضا افرادی ، یا چیز هایی وجود دارند که قصد آسیب زدن به این نوجوانان را دارند . هنگامی که این آسیب زنندگان به آنها یورش می برند آنها ناگزیر به سمت تنها راه خروج (درب سیاه) هجوم می برند . اما ناگهان خود را در وضعیتی می بینند که از طرفی با یک درب بسته مواجه اند و از طرفی با افرادی که در حال آسیب زدن  به آنها هستند.  خودتان را برای لحظه ای در این وضعیت تصور کنید . شرایط واقعا وحشتناکی است ."( م. سُلشاد)

این دقیقا همان احساسی است که به یک نوجوان ورزشکار،  هنگامی که در نقطه ی بحرانی زندگی ورزشی خود قرار دارند ، القا می شود.

لازم نیست مسیر پیشرفت آنها واقعا بسته باشد ، صرف اینکه ورزشکار چنین تصوری را داشته باشد ، عواقب تخریب کننده آن گریبان گیر او خواهد شد . 

آسیب دیدگی همیشه در کمین ورزشکاران حرفه ای است . و بسته به شرایط ، زندگی ورزشی او را تهدید و تحدید می کند.

_با هم قسمتی از مقاله ای از پورتال پزشکی ورزشی ایران را مرور می کنیم :

"عللی که می تواند تعهد و پشتکار ورزشکار را تحلیل ببرد عبارتند از:

• عدم مشاهده پیشرفت در امر ورزشی

• آسیب های ورزشی

• فقدان علاقه کافی به انجام ورزش مربوطه

• اضطراب های مرتبط با ورزش و رقابت

• عدم تعهد به انجام وظایف در سایر هم تیمی ها"پایان نقل قول .

 

بین عامل "آسیب های ورزشی"  و سایر عوامل همبستگی پویا وجود دارد 

آن دسته از ورزشکارانی که دچار آسیب دیدگی می شوند با محدودیت هایی که ایجاد می شود به نوعی روند پیشرفت آنها تحت تاثیر قرار می گیرد . مجموع این دو باعث تشدید عامل چهارم یعنی "اضطراب های مرتبط با ورزش" خواهد شد . این عوامل به علت وجود همبستگی در یک حلقه مخرب یک دیگر را تقویت خواهند کرد. 

 

تناقض نقطه ی عطف

پیش تر بیان شد که در نقطه بحرانی ورزشکاران ژیمناست ، در سنین 11 تا 13 سالگی باید جوری برنامه ریزی کرد که ژیمناست دوباره اوج پیشرفت اش اتفاق بیافتد تا این نقطه بحرانی به نقطه عطف برای او تبدیل شود.

اما افزایش پیشرفت نیازمند تمرینات و فشار بیشتر است . که به نوبه خود ریسک آسیب پذیری چه از نظر روانی و چه جسمانی را بالا می برد . در صورت وقوع آسیب دیدگی ، ورزشکار برای مدتی به ناچار از تمرینات دور می ماند و این یعنی کاهش روند پیشرفت . بنابراین تلاش برای عبور از نقطه بحرانی در یک چرخه ی منفی باعث تقویت نقطه بحرانی خواهد شد .

 

سخن آخر

شرایط روحی روانی یک ورزشکار در نقاط بحرانی بسیار حائز اهمیت است . اینکه ورزشکار چه فکر می کند بسیار اهمیت دارد. آسیب دیدگی ها  نقش بسیار مخربی را بصورت پروانه ای در سیستم ایفا می کند. لذا آشنایی با راه حل ها برای مواجه با این مسائل بسیار می تواند اهمیت داشته باشد. ما قرار نیست در خلوت خود چرخ را اختراع کنیم ، آتش را کشف کنیم همه چیز را از ابتدا "دوباره" تجربه کنیم . آزموده را آزمودن خطا است .

 

به امید موفقیت

محمد سلیمانی شاد

لینک ثابت نوشته شده توسط : solshadgym در جمعه 27 فروردین 1395 02:46
موضوع: مقالات / نوشته ها

"من 15 سال از عمرم را به عنوان یک ورزشکار حرفه ای و ده سال اخیر را به عنوان یک مربی حرفه ای صرف کردم . در دوران فعالیتم تا کنون با ورزشکاران مختلفی سر و کار داشتم .درست مثل بقیه مربی ها . در میان همه ی ژیمناست های رقابتی  که دیدم باید بگم تنها 10 درصد آنها ورزشکار نخبه و کامل بودند . که مشتاق اند هر کاری انجام بدن که به سطوح بالای موفقیت دست پیدا کنند (بچه های رویایی) حدود 20 درصد ورزشکارانی هستند که استعداد کمتری دارند اما سخت تلاش می کنند ( مربی ها عاشق این نوع ورزشکاران اند) و بقیه حدود 60 درصد ، ورزشکاران با استعدادی  هستند که تصور می کنند با خود نمایی و حرکت های معدودی که بلد اند  ، در ضمره بهترین ورزشکاران قرار می گیرند ( کمتر مورد علاقه)

ورزشکاران نخبه و کامل ورزشکارانی هستند که ذهن نخبه ای دارند . این ورزشکاران تمام 24 ساعت شبانه روز ، هفت روز هفته و 365 روز سال را بصورت حرفه ای زندگی می کنند .از وعده های غذایی تا برنامه های روزمره ، تمرین در روز های تعطیل ، برنامه ریزی برای ریکاوری و غیره  . این افراد زندگی عادی خودشون را حول اهداف ورزشی شون برنامه ریزی می کنند .

بسیاری از مردم فکر می کنند صرفا به این دلیل که  چند حرکت  فراگرفتند و آن ها را در معرض نمایش قرار می دهند ، لیاقت این را دارند که موقعیت برابری نسبت به بقیه داشته باشند چراکه شهریه ی برابری پرداخت می کنند . بدون اینکه توجهی به عملکرد خودشان ، میزان تعهدشان به این رشته  و میزان حرفه ای بودن وضعیت ورزشی خود داشته باشند . من این وضعیت را در اکثر ژیمناست های با استعداد مشاهده کردم . صرف این که 10 تا 20 ساعت در هفته را در باشگاه به تمرین می پردازیم به این معنا نیست که شما دقیقا مثل ژیمناست های حرفه ای در حال تمرین هستید.

یک ژیمناست حرفه ای و نخبه بودن نیازمند فداکاری های بسیاری است . انتخاب زندگی و روحیه ی بالای مسئولیت پذیری . اگر نمی توانید این کار را انجام دهید یا به عنوان مربی نمی توانید ورزشکار خود را در این مسیر قرار دهید  همیشه در لحظه ی آخر درست قبل از رسیدن به هدف متوقف خواهید شد . 30 مارچ 2016  (11 فروردین 1395)" پایان نقل قول

متنی که خواندید برگردان بخشی از مقاله ای بود که توسط "تونی رتروسی " مدرس بین المللی ژیمناستیک متشر شده بود . این بخش از مقاله ی او جنبه ی عام دارد و در همه جا از جمله ایران موضوعیت دارد . البته با اندکی تفاوت . او تنها 10 درصد از ژیمناست های نخبه را واجد الشرایط موفقیت در ژیمناستیک می داند . همه می دانیم که تعداد بسیار اندکی از ثبت نام کنندگان استعداد ژیمناست شدن را دارند و باز از این استعداد ها حدود ده درصد واجدالشرایط موفقیت  در ژیمناستیک هستند .

متاسفانه در کشور ما نگاه به ورزش بیشتر نگاه پرکردن اوقات فراغت و سرگرمی است و جنبه حرفه ای آن کمتر مورد توجه قرار می گیرد . در حالی که این چنین نیست . ورزش یک بحث کاملا علمی است . عوامل متعددی وجود دارد که موفقیت یا عدم موفقیت یک ورزشکار را تعیین می کند و ما وظیقه داریم نسبت به این عوامل آگاه باشیم تا بتوانیم تصمیمات درست تری را اتخاذ کنیم . تصمیم گیری صرفا بر اساس تصوراتی که از واقعیت داریم ( و نه خود واقعیت) منجر به حصول نتیجه ی غلط خواهد شد. ( م . سُلشاد)

"1-      وضعیت آمادگی جسمانی مطلوب

2-      تغذیه صحیح و وزن بدن

3-      تمرین با بهروری بالا ( اینکه شما ساعت ها در باشگاه هستید به این معنا نیست که ساعت ها تمرین می کنید)

4-      رویه ی آموزشی علت عدم موفقیت شما نیست. شاید به اندازه ی کافی برای این رشته خوب نباشید .

تلاش ، همت و علاقه ی شما به ورزش حرف اول را می زند . هیچ مربی دوست ندارد تمرکز خود را بروی ورزشکاری بگذارد که علاقه ای به تلاش کردن ندارد . اگر می خواهید حمایت اطرافیان را جلب کنید رویکرد خود نسبت به ورزش را تغییر دهید

ما همه ، اهداف و دلایل متفاوتی برای شرکت در ورزش قهرمانی داریم . و این اهمیت دارد چون هر ورزشکاری نمی خواهد یا نمی تواند یک ورزشکار حرفه ای باشد . 

می خواهید به موفقیت برسید ؟ پس کج دار و مریض رفتار نکنید . بجای اینکه دلیل تراشی کنید که چرا موفق نیستید ، دلایلی را که موجب موفقیت شما می شود را پیدا کنید .

بدست آوردن مدال های ملی و بین المللی به هیچ وجه آسان نیست .  به همین علت است که فقط سه نفر به آن دست پیدا می کنند و اگر شما 100 درصد توان خود را نگذارید ، قطعا بکی از آنها نخواهی بود ." پایان نقل قول

برگردان بخش هایی از مقاله ی "ورزشکار نخبه ی کامل از تونی رتروسی"

به قلم محمد سلیمانی شاد

منبع و متن کامل مقاله 

 

لینک ثابت نوشته شده توسط : solshadgym در یکشنبه 22 فروردین 1395 03:47
موضوع: مقالات / نوشته ها

غالبا تصورات غلطی در ذهن والدینی که تمایل دارند فرزندشان در رشته ژیمناستیک فعالیت کند ، وجود دارد . اطلاعاتی که در اختیار والدین گرامی است غالبا غلط است که منجر به تصمیم گیری غلط و نهایتا حصول نتیجه ی غلط خواهد شد .

لذا خواهشمندم پیش از هر اقدامی ، درباره رشته ژیمناستیک کمی تحقیق کنید و صرفا بر اساس تصورات ذهنی خود تصمیمگیری نکنید .

در این نبشته باهم پاسخ این تصورات را مرور می کنیم .

1)      سه ماهه نمی شود یک ژیمناست خوب شد .

این تصور که فردی در مدت سه ماه بتواند یک ژیمناست خوب شود کاملا غلط است .  بین 9 تا 24 ماه طول خواهد کشید که فرد فقط به آمادگی جسمانی لازم برای شروع ژیمناستیک دست پیدا کند . بدون فراگیری حتی یک حرکت ژیمناستیک . لذا هر کس چنین وعده ای رو به شما داد که فرزند شما سه ماهه به قهرمان تبدیل می شود ، یا از روی بی اطلاعی بوده یا از روی غرض .

2)      هیچ وقت برای شروع ژیمناستیک دیر نیست .

البته این موضوع بیشتر به سیستم آموزشی  که مربی یا باشگاه طبق آن فعالیت های خودشونو تنظیم می کنند . بستگی دارد . اگر باشگاهی بر اساس برنامه آموزش و پرورش تمرینات خود را تنظیم کند . سن شروع پنج تا شش سال خواهد بود و بیشتر از آن عملا برای شروع دیر است .

اما در سایر موارد هر سنی می تواند سن مناسبی برای شروع باشد . عبدالله جامعی ژیمناست خوب بوشهری برنده اولین مدال قهرمانی آسیا در رشته ژیمناستیک . این رشته را در سن 10 سالگی شروع کرد.

بهترین سن برای شروع ژیمناستیک از 5 تا 9 سال است .

 

3)      هر کودکی نمی تواند یک ژیمناست موفق شود .

هر کودکی که در این رشته حضور پیدا کند، نمی تواند موفق شود. به عنوان مثال در فصل تابستان و برای پر کردن اوقات فراغت، کودکان زیادی به باشگاه های ژیمناستیک روی می آورند اما در نهایت به ندرت می توان ۱۰ ژیمناست را انتخاب کرد که بتواند آینده خوبی در ژیمناستیک داشته باشد.

 یک کودک حتی با وجود اینکه از فاکتورهای جسمانی خوبی برخوردار باشد، زمانی می تواند یک ژیمناست خوب شود و آینده خوبی داشته باشد که جسارت و توانایی حضور در این رشته و انجام حرکات آن را داشته باشد. گذشته از خود کودک، خانواده او نیز یکی از مهمترین مسائل در رشد و موفقیت یک ژیمناست هستند. پیگیری فعالیت های کودکشان، اهمیت به تغذیه صحیح و حتی خواب کودک و توجه به نکاتی که مربی از خانواده کودک می خواهد از جمله مهمترین مواردی است که بر عهده خانواده ها می باشد. ( امید شیخ احمدی)

4)      ژیمناستیک باعث کوتاهی قد نمی شود.

قد یک عامل ژنتیکی است و لزوما ارتباطی با رشته ورزشی ندارد . قد های کوتاه و متوسط برای ژیمناستیک مناسب تر اند. نکته جالب : مربیان برای انتخاب یک کودک جهت شروع ژیمناستیک قهرمانی به قد والدین او توجه می کنند .

5)      عشق به ژیمناستیک حرف اول و آخر رو می زند !

موارد متعددی بوده که فرد بیان می کند که من خیلی به ژیمناستیک علاقه دارم ، می خوام قهرمان بشم تمام تلاش ام رو می کنم و ... . اما در عمل وقتی به سختی های این رشته برخورد می کنند ،خلاف اش را ثابت می کنند . برای موفقیت در ژیمناستیک باید واقعا عاشق ژیمناستیک بود . 

6)      ژیمناستیک عمومی با ژیمناستیک قهرمانی تفاوت دارد !

تصوری که والدین هنگام ثبت نام از ژیمناستیک دارند بعضا همان ژیمناستیک قهرمانی است . در حالی که چنین نیست . حداقل تا 9 ماه اول ، ورزشکار باید ژیمناستیک عمومی و پایه را تمرین کند . بدون یادگیری حتی یک حرکت . و چون در ژیمناستیک عمومی پیشرفت ورزشکار نامشهود است والدین تصور می کنند که پیشرفتی نبوده . در حالی که چنین نیست . مربی شما در این مدت در حال آماده سازی ورزشی فرزند شما بوده تا زمینه های لازم از لحاظ آمادگی جسمانی برای شروع ژیمناستیک قهرمانی یا حتی یک رشته ورزشی دیگر فراهم شود .

 

با آرزوی موفقیت برای همه دوستان

محمد سلیمانی شاد

مربی و داور رسمی فدراسیون ژیمناستیک ج.ا.ایران

لینک ثابت نوشته شده توسط : solshadgym در شنبه 7 فروردین 1395 00:13
موضوع: مقالات / نوشته ها

تحلیل سیستمی وضعیت گذشته ، حال و آینده ژیمناستیک استان اصفهان

به قلم محمد سلیمانی شاد ...

 

صمیمانه ...

پدر من چهل سال پیش پایه های ژیمناستیک رو روی این جامعه و این سیستمی که الان میبینی بنا کرد تا به اینجا رسید ، هر بار هر کسی ساخت ، فرو ریخت . بهترین برنامه ها اومدن ، بهترین مدیران ولی همه چیز باز به نقطه ی اولش برمیگشت. من خطشو تا مدتی ادامه دادم . فکر می کنی به کجا رسیدم ؟ . به جامعه به سیستمی که ما از ابتدا پایه هامون را روش بنا کردیم ! . ما یک دور کامل چهل ساله زدیم تا به خودمون برسیم ! به نقطه ی اول . به جایی که بفهمیم نباید آینه ای که چهره ی زشت ما رو نشونمون میده رو بشکنیم . بلکه باید چهره ی خودمون رو تمیز کنیم . هدف ما ، شروع فرآیندی است که منجر به اصلاح خود ما خواهد شد. ما دنبال جهش و فرو پاشی نیستیم ، ما دنبال رفتار هدف جو هستیم . سیستم خودش سیستم رو اصلاح خواهد کرد . خود سازماندهی پویا . این اتفاق به مرور زمان خواهد افتاد . تا موقعی که بستر برای ساختن ، کاملا آماده خواهد شد. این فرآیند به هیچ وجه تحت کنترل ما نیست ، تغییرش نمی تونیم بدیم ، تنها کاری که ما می تونیم بکنیم اینکه خودمونو مطابق با اون اصلاح کنیم.

موقعی که بستر فراهم شد ، ژیمناستیک اصفهان به یک قطب تبدیل خواهد شد ، به یک فطبی که سطح اون از سطح اول کشور بسیار بالاتر خواهد بود ، هیات استان اصفهان به یک شبه فدراسیون مستقل با چهار ملیون نفر جمعیت بالقوه ( جمعیتی باندازه ی کشور های کوچک اروپایی ) تبدیل خواهد شد. این اتفاق قبلا توی فوتبال اصفهان رخ داد. و دقیقا توی ژیمناستیک اصفهان هم اتفاق میفته .

افرادی که الان با هم در تعارض هستند .و تعارضشون خیلی هم واضح هستش در کنار هم قرار میگیرن. چون ذاتا از یک ریشه اند . تخصص ها در کنار هم قرار خواهد گرفت . هم دیگر رو تکمیل خواهد کرد ، هم افزایی پویا . و یک شخصیت واحد شکل خواهد گرفت . شخصیتی که چشم اصلی و چشم قدرتمند ژیمناستیک اصفهان میشه .

تکرار می کنم ، ما این فرآیند رو نمی تونیم کنترل کنیم ، فقط می تونیم با تغییر زمان ، خودمون رو با اون سازگار کنیم . سازگاری پویا

 

 

لینک ثابت نوشته شده توسط : solshadgym در پنجشنبه 23 مهر 1394 00:11
موضوع: مقالات / نوشته ها

به قلم استاد محمد سلیمانی شاد ...

ساختن ساختمانی که ستون هایش قادر اند فکر کنند ، تصمیم بگیرند ، جا به جا شوند .. سازه ی عظیمی که هر چه طبقاتش بیشتر می شود ، نقش این ستون های هوشمند و تصمیم گیرنده  پرنگ تر می شود .چگونه می توان این ساختمان را سر پا نگه داشت ؟ ساختمانی که ستون هایش از هیچ قاعده ی خاصی پیروی نمی کند ؟ تا چه حد به این سازه می توان اطمینان کرد ؟ ساختن آن چقدر طول خواهد کشید ؟ شاید این عبارات کمی عجیب بنظر برسد ولی کاملا وضعیت کنونی ژیمناستیک قهرمانی را مشخص می کند. مربیان ما به  ناچار ساختمانشان را روی ستون هایی بنا می کنند که هیچ کنترلی بر روی آنها ندارند. ستون های ژیمناستیک قهرمانی ، ورزشکاران قهرمانی هستند . ورزشکارانی که بنای ورزش قهرمانی یک باشگاه ، یک شهر و یک کشور را شکل می دهند .ساختن این بنا سال ها بطول خواهد انجامید . معمار این بنا مربیان هستند .

متاسفانه مشکلی که در زمینه ی ژیمناستیک قهرمانی با آن روبه رو هستیم ، نبود ساز وکار مشخص برای انتخاب فرد جهت ورود به بعد قهرمانی ژیمناستیک می باشد. اگر بنحوی نتوان فرآیند ورود و تکمیل ژیمناستیک قهرمانی را کنترل کرد ، درواقع ستون های ژیمناستیک قهرمانی را نمی توان کنترل کرد . در این صورت ساختمان ورزش قهرمانی با تهدید رو به رو خواهد شد. هر چه تعداد طبقات این ساختمان بیشتر شود ، خطر فروپاشی کل نظام ورزش قهرمانی در رشته ژیمناستیک بیشتر خواهد شد. در چنین وضعیتی  جابه جایی و حذف یک ستون بخصوص در طبقات پایین ، منجر به فروپاشی کل سازه می شود .

به زبان ساده  ژیمناستی که وارد آموزش های قهرمانی می شود ، طبیعتا چند سالی طول خواهد کشید که به سطح قابل قبولی از توانایی دست پیدا کند .این ژیمناست در اوج خود ، پایه های اصلی اعتبار ژیمناستیک قهرمانی یک مربی و یک باشگاه را شکل خواهد داد. در بعد وسیع تر ژیمناست های قهرمانی پایه های اصلی ژیمناستیک قهرمانی مجموعه ای از باشگاه ها و مربیان (دقیقا جامعه ی ژیمناستیک) را شکل خواهند داد . حال تصور کنید جامعه ژیمناستیک کنترلی روی این پایه ها نداشته باشد. در این صورت چه اتفاقی خواهد افتاد ؟

پاسخ این سوال می تواند زنگ خطری باشد. زنگ خطری برای چاره اندیشی در جهت حل این مشکل . در جهت کنترل پایه های جامعه ی ژیمناستیک یعنی ورزشکاران قهرمانی . راه حل های متعددی وجود دارد. یکی از آنها تعریف مکانیزمی که ژیمناست را برای آموزش های قهرمانی انتخاب می کند ، حفظ می کند ، پرورش می دهد و به اوج خود می رساند . مکانیزمی  حرفه ای و قراردادی که ورزشکار را ملزم می کند که طبق روند خاصی رفتار کند .

خروج ژیمناست ها جهت شروع سایر رشته ها ، برای ژیمناستیک یک تهدید است ، نه مزیت یا فرصت . بیاد داشته باشید که خروج یک ژیمناست از رشته ژیمناستیک بمنزله ی خروج یکی از ستون های جامعه ی ژیمناستیک از ساختمان ژیمناستیک قهرمانی است . و این اتفاق کل جامعه ژیمناستیک را می تواند به خطر بیاندازد. استفاده از ژیمناست ها برای پیشرفت سایر رشته ها . اتفاقی است که باید در ژیمناستیک عمومی شاهد آن باشیم نه ژیمناستیک قهرمانی.

تعریف مکانیزمی حرفه ای و قراردادی در کنار ایجاد فرهنگ قهرمانی در میان خانواده ها می تواند به استحکام پایه های ژیمناستیک قهرمانی از نگاه سیستمی ، کمک کند.

 1394/7/11

  محمد سلیمانی شاد

   مربی و داور رسمی فدراسیون ژیمناستیک ج.ا ایران

لینک ثابت نوشته شده توسط : solshadgym در شنبه 11 مهر 1394 01:10
سایر صفحات:

ورزشکار برتر !

علیرضا حسینی از ژیمناست های خوب باشگاه پشوتن است که موفق شد در مدت کوتاهی با تمرین و تلاش زیاد ، پیشرفت قابل توجهی داشته باشد.

.

کانال تلگرامی ژیمناستیک (2)

برای عضویت روی تصویر کلیک کنید !

https://telegram.me/gymnasti

درباره ...

محتوایی وجود ندارد ...

 

منوی کاربری
نام کاربری :

کلمه عبور :



عضویت در سایتفراموشی رمز عبور
نویسندگان